Breadcrumb Abstract Shape
Breadcrumb Abstract Shape
Breadcrumb Abstract Shape

Pretérito Imperfecto de Subjuntivo

Zapoznaj się z zagadnieniem Pretérito Imperfecto de Subjuntivo, odmianą i ćwiczeniami!

Pretérito Imperfecto de Subjuntivo jest czasem przeszłym trybu Subjuntivo języka hiszpańskiego. Ma wiele zastosowań; dla potrzeb tego rozdziału zgłębimy siedem najważniejszych sytuacji, dla których będziemy owego czasu używać.

Najpierw omówmy odmianę regularną przez osoby według koniugacji czasownika (czyli zależnie czy bezokolicznik czasownika ma końcówkę -AR, -ER czy -IR):

 

Tak jak widać na załączonej odmianie, mamy dwie formy odmiany dla każdej z koniugacji, które można zamiennie stosować; w praktyce znacznie częściej stosowana jest forma zakończona na -ara czy -iera.

Odnośnie do odmiany nieregularnej czasownika w Pretérito Imperfecto de Subjuntivo to najprościej jest ją stworzyć odejmując końcówki -o lub -ió od 3ciej osoby liczby pojedynczej czasu Pretérito Indefinido de Indicativo i w tym miejscu dodając w większości przypadków końcówkę -iera; dobrze, że jest na to jakiś patent;)

Dla przypomnienia spójrzcie na odmianę czasownika w rozdziale o Pretérito Indefinido.

Poniżej prezentujemy odmianę paru nieregularnych czasowników:

Warto przedstawić parę rzeczy na które należy uważać podczas odmiany.

Na pewno ortografia, przykładowo dla czasownika „hacer”, którego 3cia osoba liczby pojedynczej czasu Pretérito Indefinido de Indicativo to „hizo”, lecz w Pretérito Imperfecto de Subjuntivo tak jak wszędzie zachowujemy tę samą głoskę, czyli odmienimy jako „hiciera” a nie „hiziera”.

Podczas odmiany czasownika „ser” czyli „fue” czasu Pretérito Indefinido de Indicativo dodajemy końcówkę -ra a nie -iera.

Ciekawym przypadkiem są również czasowniki z bezokolicznikami zakończonymi na -cir, czyli takie czasowniki jak „producir”, „conducir” itd. Popatrzmy na te odmiany:

Opiszemy teraz siedem najwazniejszych sytuacji, gdzie najczęściej stosowany jest czas Pretérito Imperfecto de Subjuntivo.

Sytuacja pierwsza – gdy nadrzędna część zdania wyrażona jest w trybie Condicional Simple, wtedy podrzędna część wyrażona jest w Pretérito Imperfecto de Subjuntivo. Są to najczęściej sytuacje gdzie wyrażamy prosby, życzenia, itd. Przykład:

Me importaría que llegaras pronto – obchodziłoby mnie gdybyś dotarł szybko.

¿Te gustaría que te llamara por la tarde? – chciałbyś/podobałoby Ci się gdybym zadzwoniła po południu?

Sería perfecto que nos dijeras todos los detalles de la reunión – byłoby idealnie żebyś nam powiedział wszystkie szczegóły spotkania.

Estaría bien que se lo avisaras hoy – byłoby dobrze gdybyś mu to przekazał dziś.

 

Sytuacja druga – w mowie zależnej, ale gdy relacjonujemy w przeszłości. Przykład:

Mi doctor me dijo que practicara deporte  – mój lekarz powiedział żebym uprawiała sport.

Mi mamá me pidió que no escuchara música tan alto – moja mama poprosiła mnie abym nie słuchała muzyki tak głośno.

Su hermana le aconsejó que se adelgazara lo más posible – jego siostra doradziła mu aby się odchudził najwięcej ile się da.

Vosotros nos sugeristeis que no acudiéramos a ese bar – zasugerowaliście nam abyśmy nie przychodzili do tamtego baru.

 

Sytuacja trzecia – w sytuacjach gdzie po określonych wyrażeniach stosujemy modo de Subjuntivo, tylko że osadzamy akcję w przeszłości w przypadku Pretérito Imperfecto de Subjuntivo.

Tal vez lo supiera todo – być może wiedział wszystko

No estaba claro que fueran culpables de ese delito – nie było jasne, że oni byli winni tamtego czynu.

Me llevé un paraguas para que no estuviéramos empapados – zabrałem parasol abyśmy nie byli przemoczeni.

Durante la reunión, nos resultaba conveniente que mencionaran nuestros méritos – podczas spotkania, było korzystnym dla nas, że wspomnieli o naszych zasługach.

 

Sytuacja czwarta – w zdaniach warunkowych, ale wtedy gdy chcemy wyrazić hipotezę, czyli coś nie istnieje w rzeczywistości, ale życzylibyśmy jednak tego sobie. Można powiedzieć, że takie „co by było gdyby” 🙂  Nadrzędna część zdania wyrażona jest z czasownikiem w Condicional Simple.

Si tuviera más tiempo, iría a por ti – gdybym miała więcej czasu, wstąpiłabym po Ciebie.

Si pudiera vivir nuevamente mi vida, no trabajaría tanto – gdybym mógł przeżyć życie na nowo, nie pracowałbym tyle.

Si hablarais alemán, podríais buscar un trabajo en Alemania – gdybyście mówili po niemiecku, moglibyście szukać pracy w Niemczech.

Si fueras mecánico, podrías repararte tu coche tú solo – gdybyś był mechanikiem, mógłbyś sam sobie naprawić samochód.

 

Sytuacja piąta – w przypadku zdań „gdybym był/była na Twoim miejscu” (tylko że wiadomo, że nie jestem). Czasownik w drugiej części zdania, podobnie jak we wcześniejszych przykładach wyrażony jest w trybie Condicional Simple.

Si yo fuera tú, no me pondría esa falda; es demasiado estrecha – gdybym była na Twoim miejscu, nie zakładałabym tej spódniczki; jest zbyt ciasna.

Yo que tú, no quedaría con esa gente – na Twoim miejscu nie spotykałabym się z tymi ludźmi.

Yo en tu lugar, no iría de vacaciones a Francia – na Twoim miejscu nie jechałabym na wakacje do Francji.

Si fuéramos vosotros, invertiríamos más dinero en el start-up – gdybyśmy byli na Waszym miejscu, zainwestowalibyśmy pieniądze w start-up.

 

Sytuacja szósta – aunque czyli „oraciones concesivas”. W tym punkcie musimy podkreślić różnicę, jaka występuje w konstrukcji zdania w zależności od stopnia prawdopodobieństwa, że dana akcja się wydarzy. Aunque oznacza „chociaż”. I teraz, mamy trzy rodzaje sytuacji:

Aunque me pagan mucho, no estoy contenta con este trabajo – chociaż dużo mi płacą, nie jestem zadowolona z tej pracy.

Używamy tu trybu indicativo, ponieważ jesteśmy w „realnej” sytuacji, czyli nie stawiamy żadnych hipotez. Po prostu stwierdzamy pewien fakt.

Aunque me pagen mucho, no me pondré a trabajar para esta empresa – chociaż dużo by mi zapłacili, nie podejmę tej pracy.

Aunque me pagaran mucho, no me convendría trabajar para ellos – choćby dużo mi zapłacili, nie odpowiadałoby mi pracować z nimi.

Na pierwszy rzut oka wydawać by się mogło, że sytuacja tak druga jak i trzecia są stawianiem hipotezy, jednak w trzeciej sytuacji gdzie używamy Pretérito Imperfecto de Subjuntivo wyrażamy dużo bardziej, że ta sytuacja byłaby praktycznie niemożliwa do zrealizowania.

 

Sytuacja siódma – „jakby był …../ jakby była …..”. Są to sytuacje, gdzie oceniamy coś lub kogoś porównując do rzeczy lub osoby, którą rzecz jasna dana osoba lub przedmiot nie jest.  Przykład:

Tienes el pelo tan largo, ¡como si fueras sirenita! – masz tak długie włosy, jakbyś była syrenką!

Tiene la voz tan ronca, como si estuviera resfriada – ma tak chrypliwy głos jakby była przeziębiona.

¡Come como si fuera una lima! – „comer como una lima” to hiszpańskie powiedzonko oznacza „jesz jak sum”;) Czyli on je jakby był sumem;)

W tym punkcie warto wspomnieć drugą formę, która stosowana jest w zdaniach tego typu, czyli „ni que”. „Ni que” oznacza dokładnie to samo co „como si”. Popatrzmy na przykłady:

Vas tan lento, ni que te dolieran los pies – idziesz tak powoli jakby Cię bolały stopy.

Możemy też pominąć pierwszą część zdania i po prostu powiedzieć skrótem:

¡Ni que fueras una mujer „Cat-woman”! – wyglądasz jakbyś była „Kobietą-kot”.

 

Zapraszam do zapoznania się z ćwiczeniami 🙂