Comparativos w języku hiszpańskim służą do porównania do siebie na przykład dwóch lub więcej przymiotników, rzeczowników oraz czasowników wskazując na to, że jedno z nich jest wyższe, lepsze, jest go więcej a drugie jest niższe, jest słabsze, jest go mniej. W zależności od tego, czy porównujemy przymiotniki, rzeczowniki lub czasowniki, stosujemy wtedy inne konstrukcje comparativos.
Popatrzmy najpierw na comparativos służące do porównania przymiotników. Przykładowo przymiotnik „alto”; konstrukcje comparativos zostały wskazane pogrubioną czcionką:
Lucía es más alta que su compañera de piso, Ana – Lucía jest wyższa od Any, swojej współlokatorki
Lucía es menos alta que su compañera de piso, Ana – Lucía jest niższa od Any…
Lucía es tan alta como su compañera de piso, Ana – Lucía jest tak wysoka jak Ana…
Należy również wskazać nieregularne comparativos dla przymiotników:
Bueno (dobry) – Esta pelicula es mejor que James Bond – Ten film jest lepszy niż James Bond.
Malo (zły) – Hemos obtenido un resultado financiero peor que hemos planeado – otrzymaliśmy gorszy wynik finansowy niż zaplanowany
Grande (duży) – Nuestra casa es mayor que vuestra – nasz dom jest większy niż wasz.
Pequeño (mały) – Mi cachorro es menor que otros de su edad – mój szczeniak jest mniejszy niż inne w jego wieku.
Pochylmy się teraz nad rzeczownikami. Comparativos, dzięki którym porównujemy oba rzeczowniki kształtują się następująco:
Tengo más manuales de español que tú – mam więcej podręczników do hiszpańskiego niż Ty.
Ella tiene menos camisetas que su hermana – ona ma mniej koszulek niż jej siostra.
¿Tendrá tanto dinero como nosotros? – ma tyle pieniędzy co my?
Hoy ha llegado tanta gente como la semana pasada – dziś przybyło tylu ludzi ile w zeszłym tygodniu.
Ha pintado tantos cuadros como su compañera – namalował tyle samo obrazów co jego koleżanka.
He escrito tantas cartas como nos han pedido – napisałem tyle listów o ile nas poprosili.
Pewnie już zauważyliście, że w porównaniu z przymiotnikiem, do wyrazu tan dodajemy końcówkę, która jest różna w zależności od osoby i liczby : tan-to, tan-ta, tan-tos, tan-tas.
Przedstawmy teraz comparativos używane do porównania czasowników:
Mi hermana trabaja más que yo – moja siostra pracuje więcej niż ja.
Mi marido va a la piscina menos que solía antes – mój mąż chodzi na basen mniej niż miał w zwyczaju wcześniej.
Bailamos tanto como en el curso anterior – tańczymy tyle samo co na wcześniejszym kursie.
Na zakończenie comparativos, należy podkreslić, że w niektórych przypadkach zamiast „más que” użyjemy „más de”. Najczęstsze dwie sytuacje to:
– kiedy porównujemy z konkretną ilością, na przykład pieniędzy lub czymś innym policzalnym:
Ese coche cuesta más de ochenta mil PLN – ten samochód kosztuje więcej niż osiemdziesiąt tysięcy złotych.
– gdy osobę lub rzecz, do której porównujemy wyrazimy zaimkiem osobowym, np. lo, la:
Ese crucigrama es más difícil de lo que suponía – ta krzyżówka jest trudniejsza niż przypuszczałam.
A teraz przejdźmy do superlativos, służących do wyrażania, że coś jest „naj” czyli największe, najlepsze, najsmaczniejsze, najkrótsze, najzimniejsze itd. z jakiejś grupy lub że czegoś jest najwięcej, najmniej, itd.
W tym punkcie warto wyszczególnić, że mamy podział na superlativo absotuto i superlativo relativo. Odnośnie do superlativo absoluto, to dzięki niemu stwierdzamy że coś jest „naj” i kropka:) czyli bez porównania z grupą, populacją.
Możemy to zrobić na dwa sposoby. Pierwszy to dodajemy przed przymiotnikiem lub przysłówkiem słowo „muy”:
Esta novela es muy interesante – ta książka jest bardzo interesująca (i takie wyrażenie można w j. hiszpańskim zrozumieć, że jest pewnie najlepsza z pewnego zbioru).
Drugi sposób to zamiana końcówki przymiotnika lub przysłówka na –ísimo, ísima, ísimos, ísimas.
Esta comida está riquísima – to jedzenie jest przepyszne (w domyśle: najlepsze).
Allí hay bonitísimos loros – tam są piękne papugi.
Odnośnie do użycia superlativo relativo to wyrażamy tutaj „naj” na tle grupy, lub porównania z czymś innym. Jeśli porównujemy do grupy, stosujemy wtedy „más de”:
Belén es la más amable de la clase – Belén jest najmilsza z klasy.
Comparativos nieregularne brzmią w zdaniu w podobny sposób:
Lionel Messi es el mejor de la historia – Lionel Messi jest najlepszy w historii (no tu można się w sumie spierać 😀 )
Jeśli nie porównujemy z czymś konkretnym, to stosujemy „más que”:
Esa ciudad es la más preciosa que he visto en mi vida – to miasto jest najpiękniesze, jakie widziałem w życiu.
Jeśli chcemy użyć superlativo relativo w stosunku do rzeczowników, to użyjemy „más de”:
Diego tiene más bolígrafos de toda la clase – Diego ma najwięcej długopisów z całej klasy.
Zapraszam do ćwiczeń 🙂
